گرچه گردشگری داخلی کمتر از جریان های ترافیکی بین المللی پر زرق و برق و چشمگیر به نظر می رسد ، اما برای افراد بیشتری در طول مدت طولانی اهمیت بیشتری داشته است. از دهه 1920 ظهور فلوریدا به عنوان مقصد گردشگران آمریکایی با "مرغ برفی" از ایالت های شمالی ومیانه غربی مشخص شده بلکبول چاست که مسافت بیشتری را در وسعت پهناور ایالات متحده طی میکنند تا بسیاری از جهانگردان اروپایی در سطح بین المللی. مراحل اصلی در توسعه پیشگام گردشگری به عنوان یک پدیده تجاری درانگلیس با تقاضای داخلی و سفرهای محلی صورت گرفت. جنگهای اروپا در اواخر قرن 18 و اوایل قرن 19 باعث "کشف انگلیس" و ظهور به عنوان مقصد هم برای طبقات بالا و هم طبقات مشتاق. راه آهن کمک کرد تا ساحل به روی مسافران یک روزه و مسافران تعطیلات طبقه کارگر باز شود ، به ویژه در ربع آخر قرن 19. تا سال 1914 ، اولین استراحتگاه ساحلی طبقه کارگر جهان ، در هر تابستان حدود چهار میلیون بازدید کننده داشت. جزیره کونی در بروکلین ، نیویورک ، در این زمان بازدید کنندگان بیشتری داشت ، اما بیشتر آنها مسافر یک روزه بودند که از نقاط دیگر شهر نیویورک آمده و به مکان های دیگر بازگشتندمنطقه را با قطار در همان روز انجام دهید. گردشگری داخلی از نظر آماری کمتر دیده می شود و تمایل دارد که توسط بنگاه های اقتصادی خانوادگی ، محلی و کوچک اداره شود. سازمان جهانی جهانگردی ، که می کوشد گردشگران را در سطح جهانی بشمارد ، بیشتر نگران صحنه بین المللی است ، اما در سراسر کره زمین و شاید به ویژه در آسیا ، از نظر عددی ، گردشگری داخلی از اهمیت بیشتری برخوردار است تا نسخه بین المللی.
وبلاگ tripper
